Υπερνίκηση του Αλκοόλ

Καθώς μεγάλωνα μου έλεγαν πάντοτε ότι είχα άγχος ή κατάθλιψη. Είπα στον γιατρό ότι δεν μπορούσα να κοιμηθώ και μου έδωσε Trazodone. Ήμουν 8 ετών.

Πάντοτε έπαιρνα κάτι, είτε αυτό ήταν Wellbutrin, Paxil, Zoloft είτε Lexapro, κάτι πήγαινε στραβά με μένα.

Έφτασε σε σημείο όπου το αλκοόλ ήταν το μόνο πράγμα που μούδιαζε τα πάντα. Ζούσα με ένα μπουκάλι. Ποτέ δεν μπορούσα να παραδεχτώ ότι είχα πρόβλημα με το αλκοόλ ή με τα χάπια, ή ό,τι άλλο.

Ποτέ δεν μπορούσα απλώς να πω: «Σε παρακαλώ βοήθησέ με. Δεν ξέρω τι να κάνω».

Οι γονείς μου βρήκαν το Νάρκωνον. Στο Νάρκωνον, κανείς δεν με φώναζε αλκοολική, κανείς δεν με φώναζε ναρκομανή. Αυτό ήταν κάτι με το οποίο είχα πρόβλημα στα άλλα προγράμματα όπου πρέπει να πεις ότι είσαι αδύναμος σχετικά με κάτι. Αυτό όμως δεν το ένιωθα εδώ.

Αναλαμβάνοντας ευθύνη για τις πράξεις μου, για όσα είχα κάνει στο παρελθόν, μπορούσα τελικά να βρω την ευτυχία μου.

Τώρα υποστηρίζω τον εαυτό μου, δουλεύω για τον εαυτό μου.

Το ότι ήρθα στο Νάρκωνον ήταν η καλύτερη εμπειρία της ζωής μου.

Περισσότερα Βίντεο