«Επιμονή να Αντιμετωπίσω τη Ζωή»

Στο κολέγιο υπάρχουν διάφορες αδελφότητες και τέτοιου είδους πράγματα.

Αρχίζεις να πίνεις αλκοόλ.

Κάπου στην πορεία ήρθε η κοκαΐνη.

Αρχικά έκανα χρήση μία στο τόσο, σε κάποιο πάρτι. Έπειτα την έπαιρνα για να τα βγάζω πέρα στο πρόγραμμά μου, να κρατιέμαι ξύπνια, να πηγαίνω στη σχολή, στο εξωσχολικό πρόγραμμα και στη δουλειά χρειαζόμουν έναν τρόπο να κρατηθώ ξύπνια για τα μαθήματά μου.

Τότε άρχισα επίσης να πίνω αλκοόλ σε καθημερινή βάση.

Έπινα περίπου ένα μπουκάλι ουίσκι κάθε μέρα.

Το ξεκίνησα για να τα πηγαίνω καλά στο σχολείο και τελικά κατέληξα να αποτύχω.

Σ’ αυτό το σημείο τελείωσαν τ’ αστεία. Ο μπαμπάς μου τηλεφώνησε στο Νάρκωνον. 12 ώρες αργότερα ήμουν εκεί.

Καθώς έκανα το πρόγραμμα, κάτι έκανε κλικ μέσα μου και συνειδητοποίησα και ένιωσα ότι είχα τον έλεγχο. Μου έδωσε μεγάλη δύναμη.

Από τότε που το ολοκλήρωσα, επέστρεψα στη σχολή και πήρα το πτυχίο μου και αποφοίτησα με Άριστα και στα δύο εξάμηνα, ενώ παράλληλα δούλευα. Και το έκανα μόνη μου.

Το Νάρκωνον μου έδωσε αυτό το πείσμα να επιτεθώ στη ζωή.

Περισσότερα Βίντεο